۱۵خرداد؛ نقطه عطف بیداری اسلامی و گذار از جنبش‌های غربی به جنبش‌های اسلامی

image_pdfimage_print

دکتر مظفر نامدار

می‌گویند تاریخ چالش‌پذیر است و تاریخ زمان حال نیز چالش‌پذیرترین نوع آن است. در سال ۱۳۴۰ وقتی امام خمینی(س) به صورت جدی و جانانه وارد حوزه سیاست و مبارزه با رژیم پهلوی و پشتوانه‌های داخلی و خارجی آن شد، اکثر گروه‌ها و جریان‌های سیاسی، اسلام و روحانیت را تأثیرگذار جدی در حوزه دگرگونی‌های اجتماعی نمی‌دانستند. اما دیری نپایید که در کمتر از دو دهه، اساسى‏ترين دستاورد انديشه شيعه در دوران معاصر در تأملات سياسى و رويكرد تاريخى معمار کبیر انقلاب اسلامی و پایه‌گذار جمهورى اسلامى، حضرت امام خمينى(س)، رقم خورد.

امام خمينى با برخوردارى از بينش تاريخى عميق، تمامى مجاهدت‌‏هاى نظرى علماى شيعه از دوران غيبت تا عصر حاضر را به رشته تدوين كشيد و در دوران سلطه غرب بر عرصه انديشه، اجتماع و نظم اجتماعى، طرح جديد و تفسير نوينى را از نسبت انسان با طبيعت، جامعه و نظم سياسى ارايه كرد.

امام خمينى با پشتوانه‌‏اى از دانش وسيع در شريعت، نفوذ كلام، عمق فهم سياسى، قدرت بالاى انطباق شريعت با مقتضيات زمان، شجاعت و روحيه سازش‌ناپذيرى و از همه مهم‏تر عرفانى لطيف و مردم‏‌گرا، در مدت كوتاهى هسته‏‌هاى اساسى تحولى بنيادى را بر شالوده باورها و سنت‏‌هاى ترديد‌ناپذير معارف اسلامی، تأسيس كرد و با اين رويكرد، باب علم در حوزه نظريه‌‏هاى انقلاب و مدل نظام‏‌هاى سياسى را كه ده‌ها سال، زير سلطه تغيير‌ناپذير فلسفه سیاسی غرب دست و پا مى‏زد، مجدداً مفتوح ساخت.

نهضت امام خمینی وقتی در ایران آغاز شد که مردم از دو واژه نه تنها گریزان و سرخورده بودند بلکه نفرت داشتند: یکی واژه حزب و دیگری واژه روشنفکر. این دو واژه در حافظه تاریخی ملت ایران تداعی تفرقه، تقلید، وابستگی، عمله استبداد و استعمار، خیانت، مقابله با اعتقادات، فرنگی‌مآبی، سرسپردگی به بیگانه، لاابالی‌گری، فساد اعتقادی و اخلاقی، بی‌بندوباری و تحقیر فرهنگ ملی را داشت.

 

نسخه کامل PDF

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *