بارها این ضرب‌المثل را شنیده‌ایم؛ «چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.» این ضرب‌المثل اگر در گذشته صرفاً در امور فردی مورد استفاده قرار می‌گرفت و به ندرت مشاهده می‌شد که گروه‌ها و جریان‌هایی که داعیه مبارزه با رژیم پهلوی را داشتند از این ضرب‌المثل در حوزه سیاسی و اجتماعی استفاده نمایند؛ اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و حضور تعیین‌کننده ایران در عرصه منطقه‌ای و بین‌المللی، و ناکامی‌ جهان‌خواران در اجرای نقشه‌های جهان‌خواری خود، دانش «چراغ‌شناسی»، «خانه‌شناسی» و «مسجدشناسی» تمامی گروه‌ها و جریان‌های معارض و مخالف با انقلاب اسلامی، سلطنت‌طلب‌ها، بنگاه‌های خبرپراکنی صهیونیست‌ها، آژانس‌های مزدور «بی.بی.سی» و «سی.ان.ان» و «وی.او.ای» و «رادیو فردا» و سایر عمله و اکره‌های چپ و راست داخلی آنها، ارتقا پیدا کرد. به گونه‌ای که برای این ضرب‌المثل عامیانه، مستندات آفاقی و انفسی، آیه و روایت، دلایل فقهی و شرعی و جایگاه تاریخی دست و پا کردند. در هر جایی که حضور ایران را مانع سیطره صهیونیست‌ها، امریکایی‌ها، انگلیسی‌ها، وهابیون، تکفیری‌های داعشی و… دیدند و نتوانستند نقشه پلید تجزیه کشورهای اسلامی و به تبع آن، نقشه تجزیه ایران را به مرحله اجرا درآورند، افسانه «چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است» را در بوق کردند…

نسخه کامل PDF

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.