غلامرضا خارکوهی
اولین تقابل انقلابی امام با رژیم پهلوی
موضوع لايحه انجمنهاى ايالتى و ولايتى نخستین برخورد آشکار امام با رژیم پهلوی و شخص شاه محسوب میشود که به دنبال آن حوادث بزرگتری پدید آمد و قیام خونین 15خرداد سال 42 و بازداشت و تبعید حضرت امام را در پی داشت. به موجب این لایحه شرط «مسلمان بودن، سوگند به قرآن كريم و مرد بودن انتخابكنندگان و كانديداها» تغيير مىيافت و در 14مهر 1341 به تصويب كابينه اسدالله علم رسيد. آزادى انتخابات زنان پوششى براى مخفى نگه داشتن هدفهاى ديگر بود. حذف و تغيير دو شرط نخست دقيقاً به منظور قانونى كردن حضور عناصر بهايى در مصادر امور كشور انتخاب شده بود. پشتيبانى شاه از رژيم صهيونيستى نیز در توسعه مناسبات ايران و اسرایيل شرط حمايتهاى امريكا از شاه بود. نفوذ پيروان مسلك استعمارى بهاييت در قواى سهگانه ايران اين شرط را تحقق مىبخشيد. امام خمينى به همراه علماى بزرگ قم و تهران به محض انتشار خبر تصويب لايحه مزبور پس از تبادل نظر دست به اعتراضات همهجانبه زدند.
نقش حضرت امام در روشن ساختن اهداف واقعى رژيم شاه و گوشزد كردن رسالت خطير علما و حوزههاى علميه در اين شرايط بسيار مؤثر و كارساز بود. تلگرافها و نامههاى سرگشاده اعتراضآميز علما به شاه و اسدالله علم موجى از حمايت را در قشرهای مختلف مردم برانگيخت…
