عدم استقبال مردم از رفراندوم آمریکایی شاه
روز ششم بهمن سال ۱۳۴۱ پاى صندوقهاى رأى جز عدهاى از گماشتگان «ساواک» كسى ديده نمىشد و محل صندوقها كاملاً خلوت بود و ايران چهرۀ شگفتآور و غيرعادى به خود گرفته بود و هر گاه تازه واردى آن مناظر را مىديد، تصور مىكرد كه كشور از طرف دولت مهاجمى اشغال شده است! خيابانها از مردم تهى و از تانک و توپ و سربازان تا بن دندان مسلح انباشته بود!
در چنين شرايطى، شب هنگام، پس از نه ساعت و نه دقيقه و نه ثانيه، صندوقهاى رأى كه از پيش آبستن شده بودند معجزه كردند! دستگاه تبليغاتى رژيم، با كمال گستاخى در بوق و كرنا دميد كه «اصول پيشنهادى شاهنشاه با استقبال پرشور و بىنظير ملت ايران روبهرو گرديد و همۀ طبقات براى شركت در اين انقلاب كبير شاهنشاه، با اشتياق فراوان، به خيابانها آمدند(!!) و اصول ششگانه شاهنشاه با پنج ميليون و ششصد هزار رأى موافق، در مقابل چهار هزار و صد و پنجاه رأى مخالف به تصويب ملت ايران رسيده است»!!
اين دروغ آشكار و ادعاى ناهنجار رژيم، غير قابل پيشبينى نبود، بلكه از آغاز كار به خوبى روشن بود كه رژيم شاه مأمور است كه اين رفرم امريكايى را بر ملت ايران تحميل كند و خود او نيز به حاج آقا روحاللّه كمالوند صريحاً گفته بود كه «اگر آسمان زمين بيايد و زمين به آسمان برود من بايد اين برنامه را اجرا كنم و…». از اين رو جاى شگفتى نبود كه در روز ششم بهمن كه ملت ايران از خانههاى خود خارج نشدند، يكباره پنج ميليون و ششصد هزار رأى موافق! از صندوق بيرون بياورند! و شكست فضاحتبار شاه را با جار و جنجال تبليغاتى، پيروزى! و موفقيت بزرگ! قلمداد كنند و آن را «انقلاب سفيد شاه و مردم»! بنامند.
به دنبال ادعاى رژيم شاه داير بر تصويب لوايح ششگانه از طرف عموم ملت، طراح اصلى اين رفرم اسارتبار (جان اف.كندى) رئيس جمهور آن روز امريكا تلگرامى به حضور ملوكانه! مخابره كرد و اين پيروزى (؟!) را به او تبريك گفت و در حقيقت از اينكه مأموريتى را كه بر عهده او گذاشته است با جديت دنبال مىكند و در انجام آن مىكوشد، اظهار امتنان كرد!
سفير دولت انگليس در ايران نيز بلافاصله با امير اسداللّه علم ملاقات كرد و مراتب رضامندى و خشنودى ملكه انگلستان را از تصويب لوايح ششگانه و پيروزى شاه ابلاغ كرد. شگفتآور اينكه راديو مسكو، در ساعت چهار بعد از ظهر روز شش بهمن، ضمن اخبار خود، برنامه شاه را ستود و مخالفان آن را عوامل غربى و ارتجاع ناميد! و اين سخن در حقيقت تكرار گفتار راديوى رژيم بود.
روزنامههاى وابسته به كمونيسم و سرمايهداران غربى نيز هر يک به نوبه خود به تأييد و پشتيبانى از رفرم امريكايى « انقلاب سفيد » برخاستند و تا آنجا كه توانستند با قلم خود، مخالفان اين رفرم استعمارى را ـ كه اكثريت قريب به اتفاق ملت ايران مىبود ـ به باد ناسزا گرفتند و آنچه را كه رژيم شاه و دستگاه تبليغاتى او به دروغ به آنان نسبت مىدادند پىدرپى تکرار كردند.
سید حمید روحانی ؛ (نهضت امام خمینی، ج1، صص300-297)