امضای وعده‌های پوچ

 

دولت غربگرای لبنان تحت فشارهای آمریکا به توافقی ننگین با رژیم صهیونیستی تن داد

امضای وعده های پوچ

دولت غربگرای لبنان سرانجام تسلیم فشارهای آمریکا شد و به توافقی ذلت بار با رژیم متجاوز صهیونیستی تن داد. این توافق در شرایطی است که رژیم اشغالگر صهیونیستی حدود 20 کیلومتر در عمق اراضی لبنان نفوذ کرده است و خیالی برای عقب نشینی ندارد.
ملت لبنان شاید هیچگاه جوزف عون، رئیس جمهور فعلی خود را نبخشند؛ او باوجود آنکه یک نظامی است، به توافقی تن داد که در تاروپود آن مشروعیت بخشی به اشغالگری صهیونیست هاست. توافق اخیری که دولت لبنان با وساطت آمریکا با رژیم صهیونیستی منعقد کرده، در واقع رأی به اشغال خاک لبنان است.
صهیونیست ها به بهانه های واهی و با هدف اصلی خلع سالح حزب الله، 20 کیلومتردر خاک لبنان نفوذ کرده اند و مناطق مهمی از جنوب لبنان را در اشغال دارند؛ با این وجود دولت غربگرای لبنان، توافقی ذلیلانه را با رژیم صهیونیستی منعقد کرد و درآن هیچ اشاره ای به ضرورت عقب نشینی متجاوزین صهیونیستی نکرد.
دولت غربگرای لبنان، به سرکردگی جوزف عون در مقام ریاست جمهوری و نواف سالم در مقام نخست وزیری، با تسلیم شدن در برابر دیکته های واشنگتن، نه تنها از وظیفه اصلی خود در حفاظت از خاک میهن بازماند، بلکه با امضای توافقی ذلت بار، عمال به شریک جرم رژیم متجاوز در فروپاشی حاکمیت ملی تبدیل شد. در حالی که ماشین جنگی صهیونیست ها با قساوت در حال پیشروی و نفوذ در عمق ۲۰ کیلومتری خاک لبنان است، دولت واداده لبنان، به جای ایستادگی و مقاومت، در حال جیره بندی صلح با دشمنی است که هیچ تمایلی به عقب نشینی ندارد. این توافق، فراتر از یک شکست دیپلماتیک، یک انتحار راهبردی است؛ چرا که بر اساس آن، حق حاکمیت لبنان در برابر اشغالگری بیرحمانه ای که در حال بلعیدن اراضی کشور است، نه تنها به رسمیت شناخته نشده، بلکه نادیده گرفته شده است.
لبنان امروز در میان دو آتش گرفتار شده است؛ آتش اشغالگری متجاوز که در حال نفوذ در عمق خاک میهن است و آتش خیانت دولتی که تحت سایه فشارهای آمریکا، به توافقی تسلیم گونه تن داده است. آیا می توان توافقی را که در سایه ۲۰ کیلومتر نفوذ نظامی دشمن و بدون هیچ تضمینی برای بازگشت به مرزهای قبلی منعقد می شود، صلح نامید؟ یا باید آن را نشانه سقوط کامل حاکمیت لبنان در برابر رژیم اشغالگر دانست؟