فرصت‌طلبان و منفعت‌پيشگان انقلاب اسلامي و رسوايي خاطره‌نگاري‌هاي بي‌حساب و كتاب

image_print

نقدهايی بر خاطرات صادق طباطبايی (۱)

دكتر سيد حميد روحاني

احساس نگراني عميقي در مطالعات تاريخي ايران در دو قرن اخير وجود دارد و مي‌توان اين احساس نگراني را ويژگي مطالعه تاريخ در كشور ما دانست. بررسي انتقادي پيش‌انگاشت‌هايي كه مطالعات تاريخي در ايران بر پايه آنها قرار دارد نگارش تاريخ را پيوسته دستخوش غرض‌ورزي‌ها، سياست‌بازي‌ها و گزافه‌گويي‌هاي اصحاب قدرت، خودبزرگ‌انگاري‌هاي شبه‌مورخين و چه بسا تحريف‌ بي‌شمار رخدادها و اسناد معتبر تاريخي قرار داده است.

درباره اين كه در تاريخ ايران به ويژه تاريخ معاصر و بالاخص تاريخ انقلاب كبير اسلامي، مطالعات تاريخي را بايد بر مبناي چه قواعدي انجام داد تاكنون مفهوم مشتركي به دست نيامده است. با وجود اين كه مي‌دانيم بايد مطالعات تاريخي و تاريخ‌نگاري گسترش يابد و به نقش فرهنگ، باورها، اعتقادات و تلاش‌هاي توده‌ها بهاي بيشتري داده شود اما ترجيح تك‌نگاري‌هاي تاريخي، تاريخ‌ روايي، تاريخ شفاهي و از همه بدتر گزافه‌گويي‌ها و خودبزرگ‌بيني‌هايي كه در قالب نگارش خاطرات در يكصد سال اخير مخصوصاً در اين سه دهه در كشور ما رواج پيدا كرده است عملاً تاريخ ايران را در معرض تعارض «عقل و نقل» و «تعادل و ترجيح»‌هاي مستمر قرار داده است.

اين كنش تخريبي به تاريخ اين مملكت كه مي‌رود تا عظيم‌ترين و شورانگيزترين رخدادها و جنبش‌هاي بزرگ اجتماعي اين ملت را- كه بر پايه باورها و اعتقادات ديني و رهبري عالمان دين پايه‌ريزي شده است- به يك سلسله حركت‌هاي سطحي و ارتجاعي در حوزه تمايلات شخصي و فردي و يا حركت‌هاي كور و هيجاني فرو كاهد، نه تنها واكنش انتقادي عميقي به همراه ندارد بلكه رسانه‌هاي عمومي و ملي مثل صدا و سيما را به خود اختصاص مي‌دهد تا با دعوت از همين افسانه‌سرايان و تحريف‌گران و دروغ‌بافان و گزافه‌گويان، بهترين ساعات پخش برنامه‌هاي آن به قصه‌بافي‌هاي موذيانه و زيركانه اينان اختصاص يابد تا كينه‌توزي‌ها، غرض‌ورزي‌ها و وارونه‌گويي‌هاي اين عناصر در قالب قصه به نام تاريخ به خورد جامعه رود…

نسخه کامل PDF

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *