امام خمينی و مقوله «حفظ نظام»

image_print

به سوى نتايجى در سياست خارجى

سيدجواد طاهايى

… جنگ با ايران، جنگ با اسلام است؛ جنگ با قرآن است؛ جنگ با رسول الله است و اين از اعظم محرماتى است كه خداى تبارك و تعالى نمى گذرد از او…

امام خمينى و به نتايج « حفظ نظام » در مقاله حاضر به محتوا و فلسفه گفتار ناگزير آن در سياست خارجى مى پردازيم. آنچه در ابتدا ضرورتاً بايد تصريح شود آن است كه در اينجا امام خمينى همچون يك نظريه پرداز اسلامى در عرصه سياست خارجى و امنيت ملى، مشابه ديگر نظريه پردازان تلقى نمى شود بلكه به عنوان بنياد گذار يك نظام سياسى جديد كه بايد به تمهيدات عملى و حل كشاكش هاى مربوط به تأسيس دولت و از ميان برداشتن مشكلات آن بپردازد، در نظر گرفته مى شود.
براى امام خمينى مقولات خارجى مثل امنيت، صلح، جنگ و سياست خارجى در راستاى حفظ نظام معنا مى يابد؛ و بى راه نيست اگر بگوييم براى امام تقريباً همه چيز در ارتباط با « جمهورى اسلامى » معنا داشته يا بى معنا مى شود؛ اهميت مى يابد يا بى اهميت مى شود. وصيت بزرگ امام به مديران و به مردم حفظ نظام است. اما آيا تأكيدات مستمر امام خمينى بر حفظ نظام، بيشتر به معناى حفظ نهادها، تشكيلات و كالبد نظام است يا محتواهاى آن؟ پس ابتدا بايد دانست گفتار « حفظ نظام » امام خمينى چه معنايى دارد و اينكه براساس آن، سياست خارجى و  امنيت نظام جمهورى اسلامى چه ابعاد و منظرى به خود مى گيرد.

نسخه کامل PDF

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *